VOD Pogoda Gry Katalog Firm Frazpc.pl Statystyki Stron Forum Hosting Programy Ipla Film Pozycjonowanie
Strona główna

Okładka do filmu

Łukasz Mijała, 2010-03-22

Agora

Materiały związane z filmem:

Jeszcze przed polską premierę filmu Agora Alejandro Amenabara, obraz podzielił krytyków i wzbudzał liczne protesty. Dystrybutor zastanawiał się, czy wprowadzić film do polskich kin. Katolickie media zawrzały, oskarżając utwór o antychrześcijańską wymowę.

Amenabar otworzył wiele furtek do dyskusji, przez które jedni będą starali się swobodnie przejść, drudzy z kolei zawzięcie będę je zamykać, by uniknąć tłumaczeń. Trudno uchronić się jednak przed prawdą historyczną i zapomnieć o ciemnych stronach religijnego fanatyzmu, obecnego przecież na przestrzeni setek lat we wszystkich wyznaniach świata (a pamiętać trzeba, że ich ponad dziesięć tysięcy).

Jednym z tematów podjętych w Agorze jest rola kobiety w nauce. Hypatia (świetna Rachel Weisz)?aleksandryjska filozofka, astronomka i matematyczka, żyjąca na przełomie IV i V wieku, postać na poły historyczna, na poły mitologiczna?próbuje zjednoczyć pogan i chrześcijan, rozszerzających wówczas wpływy na całe Imperium Rzymskie, dla wspólnego dobra. U Amenabara stała się symbolem piękna, harmonii i tolerancji, chęci podjęcia konstruktywnej, otwartej dyskusji. Własną niezależność, oddanie nauce, przypłaca życiem. W przeciwieństwie do darzących ją ogromnym uczuciem dwóch mężczyzn-niewolnika Davusa (Max Minghella) i Orestesa (Oscar Isaac), którzy naginają własne poglądy do nowej rzeczywistości. Weisz, choć porusza się w symbolicznej konwencji, udało się uniknąć pomnikowej, pozbawionej życia, kreacji.

Drugim tematem jest potoczne wyobrażenie historii chrześcijaństwa (wątpliwa interpretacja). Trzecim z kolei, agora jako miejsce spotkań i dyskusji. Jego zadaniem jest przedstawienie roli komunikacji w społeczeństwie, gdzie człowiek coraz częściej nie ma prawa do wolnego wyboru i własnego zdania, bo ścierają się ze sobą trzy religie-poganie, czczący starożytnych bogów, wyznawcy judaizmu oraz chrześcijanie?walczące o wpływy polityczne oraz rząd dusz.

Reżyser w wywiadach tłumaczy, że bardzo zależy mu, aby filmu nie interpretowano jako antychrześcijańskiego. Jak to mawiają-marzenia ściętej głowy. Dziennikarze katolickich mediów twierdzę jednak, jakoby Agora ukazywała chrześcijaństwo jako prymitywną religię, która zniszczyła pogańską cywilizację, zaś główną ateistyczną bohaterkę Hypatię ukazał jako feministyczny wzór cnot. Niestety nie jestem skłonny do tak radykalnych opinii. Moim skromnym zdaniem, Agora jest widowiskiem nakręconym z hollywoodzkim rozmachem, w którym najważniejszą rolę pełni przekaz przestrzegający przed religijnym fanatyzmem, stanowiącym realne zagrożenie dla demokracji.

Szczerze mówiąc, nie rozumiem protestów organizacji praw człowieka w Hiszpanii, ani problemów ze znalezieniem dystrybutora chociażby w Stanach Zjednoczonych. Nie sądzę też, aby Agora promowała antychrześcijańskie nastroje. Uważam to za nieprawdziwe i jednostronne uogólnienie, którego należy unikać, by nie podniecać ognia parzącego negatywnymi nastrojami i agresją, przed którymi film, w moim odczuciu, właśnie przestrzega. Najprostszej interpretacji nie proponowałbym uznawać za najbardziej właściwą. Agora nie atakuje jakiejkolwiek wiary czy idei. Atakuje za to religię, za jej feudalizm i fanatyzm, w którym odnajduje źródło zła. Zachęcam do ściągnięcia klapek z oczu i skupieniu się na przedstawionej w obrazie historii, (piękne zdjęcia Xaviego Giménez, scenografia Guya Dyasa i kostiumy Gabrielli Pescucci) jako przestrodze przed zaślepieniem (widocznym nawet po premierze obrazu) i bestialstwem, możliwym z każdej strony, niezależnie od wyznawanych poglądów politycznych czy religijnych.

Opinie użytkowników

Nie ma jeszcze opinii do tej recenzji.

zobacz więcej

Premiery

zobacz więcej

Zapowiedzi

zobacz więcej

Recenzje

Repertuar kin
Miasto:
Kino:
Data:

Partnerzy